Skoro Allah jest absolutnym i jedynym panem człowieka i świata, to pozostaje suwerennym Władcą, Opiekunem i Żywicielem, Którego miłosierdzie opromienia wszelkie istoty; i jeśli dał On każdemu człowiekowi godność i honor oraz tchnął w nieco Swojego własnego ducha, to ludzkość zjednoczyli się w Nim i poprzez Niego. Niezależnie od indywidualnych cech, wszyscy ludzie z natury swej są rzeczywiście tacy sami i nie można doszukiwać się między nimi istotnej różnicy tylko dlatego, że przypadkowo różnią się przynależności narodowa . kolorem skóry i rasą. Każda ludzka istota jest przez swą naturę związana z wszystkimi innymi i wszyscy ludzie tworzą jedną braterską wspólnotę, jednocząc się w zaszczytnej i miłej służbie najłaskawszemu Władcy Świata. W takiej atmosferze duchowej na doczesnym miejscu znajduje się muzułmańskie wyznanie jedności Allaha, które nieodparcie pociąga za sobą koncepcje jedności i braterstwa rodu ludzkiego.

Chociaż państwo muzułmańskie może zostać założone w jakimkolwiek miejscu na ziemi, Islam stara się nie ograniczać ludzkich praw i przywilejów geograficznymi granicami tego państwa. Islam ustanowił kilka uniwersalnych, podstawowych praw dla ludzkości pojętej jako całość; praw tych należy przestrzegać we wszelkich okolicznościach, niezależnie od tego, czy dana osoba przebywa na terytorium państwa muzułmańskiego, czy poza jego obszarem, czy państwo to znajduje się w stanie wojny, czy też pokoju. Koran bardzo jasno wypowiada się na ten temat:

Tajemnicza, zawoalowana ofiara męskiej przemocy, oczekująca wyzwolenia, które da Zachód? Terrorystka wykorzystująca slogany? Niewykształcona cudzoziemka, z którą masz niewiele lub nic wspólnego? Jeśli w twoim kręgu przyjaciół nie ma muzułmanów to jest bardzo prawdopodobnym, że twoje wyobrażenia o muzułmańskiej kobiecie zostały głównie stworzone przez negatywne stereotypy mediów - wyobrażenia, które zwykle niewiele mają wspólnego z prawdziwym Życiem i celowo dążą do przyciągnięcia większej uwagi odbiorcy, sprzedaŻy większej ilości produktów lub zyskania czyichś politycznych celów.

Ile tak naprawdę wiesz o Życiu muzułmanek i dlaczego ma to znaczenie? Otóż po pierwsze, muzułmanie liczą 20-25% ludzi na tej planecie, a Islam stał się drugą, główną religią w Europie. Czy wiedziałeś, że większość Europejczyków i Amerykanów przyjmujących Islam to kobiety, a nie mężczyżni? Czy nie jest zaskakującą wiadomość, że wielu kobietom w muzułmańskim świecie jest żal zachodnich kobiet, gdyż widzą je jako ofiary. Czy kiedykolwiek zastanowiło cię, dlaczego muzułmanki, które emigrują na Zachód zazwyczaj zachowują swoją tożsamość religijną i starają się o jej przekazanie swoim dzieciom? Ktoś bystry i myślący może również zapytać, jeśli Islam tak uciska kobiety to, dlaczego nie zostawią one Islamu, wtapiając się w bezimienny tłum? Co jest takiego w Islamie, że przyciąga tak wielu ludzi spoza tradycyjnego obszaru panowania tej religii? Celem tej broszurki jest przyjrzenie się temu, co Islam we współczesnym świecie ma do zaoferowania wykształconym kobietom, ma ona też pomóc zrozumieć, dlaczego tak wiele kobiet i mężczyzn wszystkich ras i klas społecznych wybrało Islam jako swoją drogę Życia. Prawda podobnie jak zwyczajne Życie jest poza propagandą i stereotypami.

Madaridż as-salikin

(komentarz Ibn Kajjima do„Stacji podróżujących ku Allahowi”

Abd Allaha Al-Ansariego z Heratu) Przekład Abu Muhammad (2008)

Wydawca: Muzułmańskie Stowarzyszenie Kształtowania Kulturalnego

 Manzila al-chałf

Pośród stacji duchowych, na których czci się Allaha i szuka się Jego pomocy[1], jest stacja lęku. Lęk jest jedną z najważniejszych stacji na ścieżce ku Allahowi i najbardziej korzystną dla serca. Lęk należy do powszechnych obowiązków, nikt nie może być od niego wolny. W Koranie czytamy, że Allah powiedział: lecz nie bójcie się ich, bójcie się Mnie, jeśli jesteście wierzącymi! (3:175)

Wyraz, użyty w tym wersecie, którym określono lęk, to „chałf”.

W innym wersecie czytamy: I jedynie Mnie bójcie się wszyscy! (2:41)

Tutaj użyto innego wyrazu na określenie lęku, jest nim wyraz  „rahba”.

W kolejnym wersecie czytamy: Dlatego nie bójcie się ludzi, lecz bójcie się Mnie! (5:44)

Tutaj użyto jeszcze innego wyrazu na określenie lęku, to „chaszja”

Przyjrzyjmy się, jakie są różnice w konotacji powyższych wyrazów, odnoszących się do jednego pojęcia, „lęku”.

Więcej

(komentarz Ibn Kajjima al-Dżałzijja do

„Stacji podróżujących ku Allahowi”

Abd Allaha al-Ansariego z Heratu) –

Przekład: Abu Muhammad (2008)

Wydawca: Muzułmańskie Stowarzyszenie
Kształtowania Kulturalnego

Manzila al-huzn

Pośród stacji duchowych, na których czci się Allaha i szuka się Jego pomocy[1], jest stacja smutku. Należy zdawać sobie sprawę z tego, że nie jest to stacja, poprzez którą wiedzie droga do Allaha, choć może się zdarzyć, że metafizyczny podróżnik (salik) zboczy na jej tory. Wersety Koranu wielokrotnie wskazują na zakaz smutku lub podkreślają jego bezsensowność.
Pobierz plik 

Autor : Dominik Wach

Źródło : http://www.arabia.pl/content/view/292991/1/

Z historii znamy wiele rewolucji, którym nadawano nazwy związane z kolorami. Czy również przemiany społeczno-polityczne zapoczątkowane tzw. Arabską Wiosną doczekają się takiego określenia?  Wydaje się, że najwłaściwszy okazałby się tu kolor zielony. Zieleń jest bowiem kolorem islamu, islamu który dzięki arabskim rewolucjom wyszedł z cienia dyktatorów i zdecydowanie wkroczył na scenę polityczną.

Nie jest tajemnicą, że w krajach arabskich dominują muzułmanie, a ich wiara ma ogromny wpływ na obyczajowość, struktury społeczne czy postrzeganie świata. Nikt nie ukrywa również, że islam to nie tylko religia lecz także system wartości regulujący niemal wszystkie dziedziny życia – włącznie z prawem i polityką. Niemniej, we współczesnym świecie kraje oparte na szarijacie i zdominowane przez władze ściśle odwołujące się do islamu są anomalią, a nie regułą. Świat arabski do niedawna zdominowany był przez dyktatorów i służące im partie wodzowskie, które w zachodnim postrzeganiu polityki byłyby określone jako świeckie, a wręcz laickie. Gdy sięgniemy głębiej do historii władze te okażą się jeszcze bardziej odchylone w stronę Moskwy i znanego z bloku wschodniego systemu zwanego niekiedy realnym socjalizmem.