Oświadczenie końcowe Dziewiątej Kadencji Najwyższej Konwencji FIOE, Stambuł, 7-9 dżumada as-sani 1431/21-23 maj 2010 r.

w dniach 21 - 23 maja 2010 w Stambule - w kulturalnej stolicy Europy na 2010 roku - Dziewiąta Kadencja Najwyższej Konwencji FIOE. Podczas zwyczajnej kadencji obecni byli przywódcy FIOE, przedstawiciele organizacji stowarzyszonych z Europy, instytucji centralnych, a ponadto wielu znamienitych gości, którzy zaszczycili swą obecnością posiedzenia Kadencji.
Po przyjęciu sprawozdania ogólnego zarządu i sprawozdań finansowych, Konwencja przeprowadziła wybory zgodnie z zasadami i przepisami. Ponownie wybrano Pana Chakiba Ben Makhloufa,  na przewodniczącego FIOE na drugą kadencję z rzędu. Przeprowadzono także wybory uzupełniające do Rady Szury FIOE.
Konwencja zaakceptowała drogę, w którą idzie FIOE oraz ustalenia i uchwały z poprzednich konwencji, kładąc równocześnie szczególny nacisk na rozszerzenie pól współpracy i koordynacji poprzez wzmocnienie udziału w dialogu społecznym. Dąży też do wspierania interesów muzułmanów na kontynencie europejskim i wspólnego dobra europejskich społeczeństw i ich państw. Konwencja podkreśliła znaczenie rozwoju zasobów ludzkich, potencjału FIOE oraz jej instytucji, i dalszej poprawy pracy administracyjnej.
Na zakończenie konwencji, przedstawiono następujące ustalenia i zalecenia:

1.Pochwalono osiągnięcia i działalność, które towarzyszyły poprzedniej kadencji, poprzez tworzenie instytucji i projektów, programów i kampanii, w różnych częściach Europy. Wyrażono nadzieję, że  ma to być impuls do dalszych osiągnięć rozwojowych i pozytywnych inicjatyw.

2.Zwracając się do muzułmanów w Europie, do ich społeczności, organizacji i jednostek, wzywa do wspólnych wysiłków na rzecz dobra i rozwoju pozytywnych osiągnięć na różnych polach, co owocować ma przebudzeniem muzułmańskiej obecności pochodzenia europejskiego. Wzywa także do właściwego potraktowania wysiłków na rzecz opieki nad potrzebami przyszłych pokoleń i wszystkiego, co się z tym wiąże: projektów, programów, działań, służących interesom ogólnym wspólnot europejskich i ich krajom.

3.Oczekuje od wszystkich stron pozytywnych wysiłków na rzecz muzułmanów w Europie, bez względu na ich przynależność, co ma być ucieleśnieniem zasady współpracy dla sprawiedliwości i pobożności, w nadziei na wspólną pracę nad rozwojem ich bytu i promowaniu ich aktywnego udział w życiu społeczności w Europie.

4.Konwencja z niepokojem obserwuje rozwój wzbierającej fali niechęci do islamu, urażania praw muzułmanów, oraz narastającego dyskursu nienawiści, który dzieli społeczności i wzbudza nienawiść między jej członkami. Konwencja zauważyła ostatnio, z wielkim żalem, iż te fenomeny dotykają niektórych krajów europejskich. Stało się to pożywką dla rasizmu i ekstremizmu politycznego. Wyrażono zaniepokojenie z obniżenia się standardów gwarantujących ochronę praw człowieka, wolności religijnych i osobistych, oraz obniżenia wartości równości i równych szans, co przejawia się w ograniczeniach dotyczących budowy meczetów i minaretów, kryminalizacji osobistych wyborów jednostek odnoszących się do noszonego przez nich ubrania, oraz z narastającej kultury zakazu w oparciu o niesprawiedliwy rasizm.

5.Wzywa wszystkich, począwszy od władz i instytucji, mediów i urzędników, intelektualistów i opiniotwórców, organizacje praw człowieka i instytucje obywatelskie, do działania w świetle ich  moralnej odpowiedzialności za rozwiązywanie zjawiska nienawiści i podżegania przeciwko islamowi i muzułmanom, w obliczu narastającej fali ograniczania wolności, praw religijnych i osobistych. Rada wzywa także do muzułmanów właściwego potraktowania tego zjawiska poprzez  wspólne działania ze społeczeństwem w celu propagowania idei solidarności i wzajemnego zrozumienia,
w celu ochrony wartości ogólnoludzkich we wspólnotach europejskich oraz zasad konstytucyjnych, oraz niepopadania w ekstremizm i odżegnywania się od postaw antagonistycznych.

6.Wyrażono głębokie ubolewanie w obliczu kampanii politycznych i medialnych,
w postaci napastowania skierowanego wobec kobiet muzułmanek i dziewcząt muzułmanek, w celu rozdmuchania nierealnych obaw, co nosi charakter prowokacyjny. Takie zjawiska naruszają zasadę współistnienia, godzą w duch pojednania i obrażają godności kobiety. Zaskoczenie nasze wynika z  eskalacji kampanii pod hasłem zakazu nikabu lub burki, w czym nie bierze się pod uwagę stanowiska fikhu muzułmańskiego. Odbieramy to jako sztuczną falę dyskryminacji i pogorszenia się dyskursu politycznego i jakości mediów, widzimy w tym odwrócenie uwagi od zagadnień ważniejszych oraz wyzwań stojących przed europejską rzeczywistością.

7.Z wielkim niepokojem obserwuje w części Jerozolimy eskalację działań izraelskich władz okupacyjnych, poprzez akty wpisujące się w politykę czystek etnicznych wobec legalnych mieszkańców Jerozolimy. Objawia się to segregacją rasową i rozszerzaniem okupacji, w szczególności agresja na miasto, święte miejsca oraz tożsamość kulturową koncentruje się na meczecie Al-Aksa. Wzywamy do zaniechania tej niesprawiedliwej polityki.

8.Wysyłanie flotylli "Wolność dla Gazy" z kilku portów europejskich, w celu zahamowania bezpodstawnego embarga nałożonego na ludność palestyńską w Strefie Gazy. Te wysiłki są traktowane jako działania poruszonych sumień. Ponawiamy wezwanie do zniesienia niesprawiedliwego embarga, które jest przestępstwem sprzecznym z naukami religii, wartości  humanitaryzmu, etyczne normy i konwencje międzynarodowe.

9.Zwraca uwagę na wzrost odpowiedzialności indywidualnych i zbiorowych w obliczu kryzysu gospodarczego niektórych krajów europejskich. Przypomina, jak ważne jest wzmocnienie poczucia solidarności i promowanie solidarności społecznej. Apeluje do rządów europejskich zmagających się z wyzwaniami stagnacji gospodarczej, o nieograniczanie praw osób o niskich dochodach, o działania nad zapewnieniem perspektyw zatrudnienia, w szczególności zwrócenie bacznej uwagi na młodzież, aby nie stała się ofiarami bezrobocia.

10.Zarejestrowano rosnącą liczbę przypadków przemocy w europejskich społeczeństwach, w rodzinie, w szkołach i in. Wzywa się muzułmanów do udziału w zapobieganiu i leczeniu tych zjawisk w społeczeństwach, zgodnie z podstawowymi nauczaniem islamu, który odrzuca agresję, wzywa do spokoju społecznego i ochrony rodziny.

11.Ogłoszenie Stambułu kulturalną stolicą Europy, jest świadectwem uznania dla jej bogatego dziedzictwa historycznego i cywilizacyjnego, podkreśla zarazem wagę kontaktów kulturowych i cywilizacyjnych, ukazuje bogactwo jakie niesie różnorodność kulturowa Europy, w której muzułmanie są jednym z wielu ważnych elementów składowych.

Stambuł, 23 maja 2010 r.