Autor: Imam Jarosław Banasiak 

Słownictwo Koranu i tradycji muzułmańskiej używa wyrazu „szadżara" na określenie rośliny, czy to drzewa, krzaku, a nawet zboża. Arabscy językoznawcy twierdzą, że wyrazem „szadżara" można nazwać każdą roślinę mającą łodygę. Roślinność, realna (arabeska), albo metaforyczna, jest istotnym elementem wzbogacającym symbolikę wiary muzułmańskiej. Pierwsza roślina, jaka przychodzi nam na do głowy, to roślina z historii Adama i Ewy. Niektórzy twierdzą, że ich roślina reprezentuje symbolikę życia, aczkolwiek nie jest tak do końca. Koran milczy na temat przynależności gatunkowej rośliny Adama, ponieważ co innego jest ważne w historii pierwszych ludzi. Roślina pojawia się w muzułmańskiej historii adamowej jako element i zarazem znak boskiego porządku moralnego. Słownictwo Koranu i tradycji muzułmańskiej używa wyrazu „szadżara" na określenie rośliny, czy to drzewa, krzaku, a nawet zboża.

In the name of Allah, Most Compassionate, Most Merciful Statement

The Federation of Islamic Organisations in Europe warns of the grave nature of the escalating Israeli aggressions against Islamic holy sites in Palestine

The Federation of Islamic Organisations in Europe has followed with great alarm the escalating trend in aggressions and violations committed by the Israeli occupation authorities against Islamic holy sites, and the historic features and heritage of civilisation in Palestine, especially in the cities of Al-Quds-Jerusalem, Alkhalil-Hebron, and Bethlehem, which signals seriously dangerous repercussions.

Więcej

In arabic

 W dniach 12-14.03.2010 odbędą się warsztaty dla kobiet pod hasłem: Małżeństwo w Islamie.

Autor: Jakub Dudek 

 Uważnie śledząc artykuły prasowe oraz programy o charakterze publicystycznym niejednokrotnie możemy się w nich spotkać z tezą, w świetle której Koran zawiera treści antysemickie. Nie sposób przejść obok nich obojętnie. Postanowiłem zatem zbadać czy powyższe twierdzenia znajdują oparcie w rzeczywistości czy też są pochodną stereotypów wynikających z nieznajomości tej Księgi.

Dążąc do odkrycia prawdy w pierwszej kolejności należało odpowiedzieć na pytanie czym jest antysemityzm, sięgając w tym celu do jego definicji. Pojęcie antysemityzm oznacza postawę niechęci bądź wrogości wobec Żydów lub osób pochodzenia żydowskiego, ich prześladowanie, dyskryminacja jak również poglądy uzasadniające takie działanie.[1]  [1] http://portalwiedzy.onet.pl/65024,,,,antysemityzm,haslo.html

„W imię Allaha Miłosiernego, Litościwego!"

"Chwała Allahowi,Panu światów.
Miłosiernemu, Litościwemu,
Królowi Dnia Sądu.
Oto Ciebie czcimy i Ciebie prosimy o pomoc.
Prowadź nas drogą prostą,
Drogą tych, których obdarzyłeś dobrodziejstwami;
Nie zaś tych, na których jesteś zagniewany,
I nie tych, którzy błądzą.
Amen."

                                   I NFORMUJEMY ŻE SEKRETARIAT MSKK I  LIGI MUZUŁMAŃSKIEJ w RP CZYNNY JEST W PONIEDZIAŁKI, ŚRODY I PIĄTKI w GODZ. OD 10-14 .

KONTAKT TEL/FAX: +48226367246 , 48226369833, +48785187737 biuro@islam.info.pl

Autor: Imam Jarosław Banasiak
Czasy Ibn Al-Arabiego
O jego życiu najwięcej informacji przedstawił nam Ibn Baszkuwal w hagiografii uczonych andaluzyjskich pt.: „As-Silat". Abu Bakr Ibn Al-Arabi (zm. 543 h./1148-49 r.) to uczony muzułmański urodzony w Andaluzji w Sewilli. Od dziecka pozostawał pod przemożnym wpływem ojca, który usilnie dbał o jego edukację. To za jego sprawą, jako jeszcze nieopierzony nastolatek, zapoznał się dokładnie z myślą prawniczą uczonego Ibn Hazma, autora traktatu o miłości noszącego tytuł: „Naszyjnik gołębicy". Prawdopodobnie po upadku jednej z dynastii andaluzyjskich i nastaniu niespokojnych czasów, jego rodzina udała się na wschód świata muzułmańskiego (485 r. h.). Wraz z ojcem odwiedzał uczonych w najważniejszych miejscach islamu, poczynając od miast północnej Afryki, po Mekkę, Jerozolimę, Bagdad i Damaszek. Jego osobowość kształtowała się na wschodzie świata muzułmańskiego. On sam uczył się przez pewien czas u Al-Ghazalego. Po śmierci ojca, co miało miejsce w Egipcie lub Palestynie, wraca do Andaluzji w 491 lub 493 roku. Pomimo tego, że jego ojciec był zafascynowany poglądami prawniczymi Ibn Hazma, on wybrał dla siebie malikicki kierunek wykładni prawa muzułmańskiego (mazhab). Przez pewien czas piastował urząd sędziowski w Sewilli. Jako sędzia dał się poznać jako człowiek szukający prawdy, krytyczny, niezależny w sądach i ocenach. Jego niezależność nie przysparzała mu przychylności wśród władzy i uczonych. Wraz z pojawieniem się Almohadów w Andaluzji stanął w opozycji do ich władzy. Został zesłany przez nowych władców do Fezu, gdzie zakończył swój żywot.

Artykuł pochodzi z portalu  http://turystyka.gazeta.pl

"Stambuł, miasto wczoraj, dziś i jutra" - to hasło Europejskiej Stolicy Kultury 2010. 16 stycznia poznaliśmy kalendarz wydarzeń kulturalnych przygotowanych przez organizatorów na ten rok. A jest w czym wybierać!